13 APRIL 2020

Het was niet gemakkelijk voor Nelly en Henk om vandaag op tijd uit bed te komen. Nou is dat al lange tijd niet gemakkelijk vanwege allerlei fysieke probleempjes, maar daar kwam vandaag nog een te kort aan slaap bij. Gisteren tot bijna middernacht achter de computer gezeten en volop genoten van alle felicitaties die ze hebben gekregen.

Dus toen vanmorgen de voordeurbel ging, duurde het best wel lang totdat er door Henk werd opengemaakt. Dat moment mocht niet op de foto, want die paar haren die Henk nog heeft stonden en masse rechtop. Ivonne kwam namens de kinderen een feestelijk ontbijt brengen. Traditie getrouw zouden we eigenlijk om 0900 uur vader en moeder ” verrassen” met een gezamenlijk ontbijt, maar dat gaat nu natuurlijk niet.

Een smakelijke surprise

Namens de kinderen levert Ivonne een feestelijk ontbijt af bij de voordeur.

En ondanks dat het tweede paasdag is, werd er ondertussen ook nog post bezorgd.

felicitatie postbode Jo van Staertje

Na de overhandiging toch snel even naar binnen geweest om te kijken waarom het Skypen maar niet wil lukken. Wauw, wat hadden ze veel bloemen gekregen. En kaarten. En wat is de verleiding groot om dan toch even met ze een kop koffie te drinken. Hoe laat is het, vroeg ik? Ehh, 10 uur, waarom? vroeg moeder. Ik realiseerde me dat ik te laat was en haastte me naar buiten. Maar onderweg naar de voordeur, die nog steeds op een kier stond zag moeder plotseling muzikanten op de stoep staan. Ze schoot helemaal vol: Kom us kieke Henk, daat geluvde gaa ni….. En inderdaad, de verrassing was compleet. Behalve 3 saxofonisten hadden zich ook een aantal getuigen verzameld die van dit surprise concert op de hoogte waren.

En daarna nog ’n geweldige verrassing: een serenade…
Toen Nelly zag wat er stond te gebeuren schoten haar de tranen in de ogen. “Wat fijn!”

Net op tijd klaar om aan te kunnen schuiven bij de “meeting van de dag”. Volgens afspraak ging om 1300 uur van Henk en Nelly de “skype telefoon” over. Toch even benieuwd of de spoedcursus van vanmorgen het gewenste resultaat op zou leveren. Maar ja hoor: op het laptop scherm verschenen 4 vakjes en in elk vakje was een huiskamer te zien. Toch nog een beetje samen. Nelly vond het toch wel even moeilijk dat ze uitgerekend vandaag de kinderen niet zou kunnen omhelzen. En even later vertelde ze vol trots dat toen Henk en Nelly in het huwelijksbootje stapte haar jongste zusje Tiny nog maar 1 jaar en wat maanden oud was. En Henk deed er nog een schepje bovenop. Hij vertelde dat toen hij die zomer met Nelly en Tiny aan het fietsen was ze onderweg pastoor ontmoette. En op de vraag van pastoor: is die kleine er eentje van jullie? was het antwoord van moeder: “maar meneer pastoor toch, wat denkt u wel van ons? We zijn nog maar een paar maanden geleden getrouwd! “

Om 1000 uur een symfonie, om 1300 uur een kakafonie…


Moeder vertelde tijdens de Skype ook nog dat ze dus vanavond nog een verrassing kreeg? Tsja, Ivonne is een lief ding, maar je moet haar geen geheimen toevertrouwen, ze had -weliswaar goedbedoeld- al tegen moeder gezegd: je moet voor vanavond maar geen vlees uithalen… Dat is genoeg voor moeder om de juiste conclusies te trekken. Of niet? De tijd zal het leren. Het is nu 14:45 uur

Na de Skype is Ivonne met aanhang naar Lottum gereden om daar nog een boeketje bloemen af te geven. Aanvankelijk was het de bedoeling dat ze die bij de achterdeur af zou zetten. Maar eenmaal aangekomen op de plek waar normaal met zo’n dagen getrakteerd wordt op een lekker stuk zelfgemaakte vlaai bleek het de verleiding om toch even samen snel een kop koffie te drinken toch te groot.

Op veilige afstand toch nog even genieten van visite

15:15 uur. Het zonnetje doet toch flink zijn best om er nog een aardige dag van te maken. In een telefoongesprek met Henk -na de Skype ontmoeting- werd het vermoeden bevestigd dat ze zich beperkt hadden tot het lezen van de homepage van deze website, de felicitatie pagina. Hopelijk hebben ze vanmiddag nog veel lol tijdens het lezen van de andere pagina’s. Er kwam net nog een felicitatie uit Australië, die zijn hiervoor natuurlijk extra vroeg opgestaan. Hopelijk doen ze er nog een foto bij….
18:15 uur. Inmiddels hebben vader en moeder een heerlijke maaltijd op de stoep gevonden… Een cadeautje afkomstig uit (Ivonne maakte hiervoor ritje 3 !) en gemaakt in Grubbenvorst. Gewoen Lekker.
20:00 Zou het gesmaakt hebben? Ze zijn wel heel lekker koken gewend…
Enfin, dat horen we dan nog wel een keer. En met het ondergaan van de zon loopt dan toch langzaam deze dag ten einde.

Ook de zonnewijzer heeft een beurt gehad en staat weer te blinken in de stralende zon

Vanavond staan Nelly en Henk er alleen voor. Geen verrassingen meer en zeker geen bezoek. Gelukkig nog wel een paar nieuwe reacties op de felicitatie pagina. Wellicht een goed moment om nog even na te genieten van alle felicitaties en de belevenissen van deze dag.
Wij zitten nu met de vraag: wat te doen met de cadeautjes en de aandacht die we vandaag niet hebben kunnen geven? Want de weegschaal is nog lang niet in balans, zelfs nog niet in de buurt van een evenwicht. We zullen er maar van uit gaan dat we nog vaak de gelegenheid krijgen om iets terug te doen en Henk en Nelly weer in het zonnetje te zetten.


Tot slot nog een klein versje dat we van onze ouders geleerd hebben, een lesje in bescheidenheid, een gedichtje over wat echt belangrijk is in het leven:

“Schlaf schön und träume süß, von Kartoffeln und Gemüs!”

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: